Programma

Sinds het debuut van La Dispute staat de band bekend om intense liveshows en conceptueel sterke platen als 'Wildlife', 'Rooms of the House' en 'Panorama'.

Oh He Dead is een indie‑soulband uit Washington, D.C., die groovy pop, funk, R&B en rock moeiteloos combineert tot onweerstaanbare, dansbare songs.

Leith Ross verkent thema’s als identiteit en verbondenheid via genuanceerde, verfijnde liedjes.

Pop-punk attitude botst op glimmende synths, scherpe hooks en een voortdurende chaos die zowel vrolijk als brutaal is.

Captain Kaiser viert zijn tiende verjaardag en bracht onlangs met 'Belgian Boy' hun vierde plaat uit. Hebben ze nog meer redenen nodig om hun eigen festival van onder het stof te halen?

Freak Slug mixt rauwe emotie, surrealistische verhalen en energieke live shows tot een onweerstaanbare dosis indie-punk.

Met hun nieuwe album EENDRAGHT MAECKT MAGHT brengt SMIB WORLDWIDE de rauwe energie van de Bijlmer naar voren, met een collectieve sound waarin Ray Fuego, Nnelg, GRGY, Loopey, Ploegendienst en gasten als Chivv, Reanny, Idaly en Ronnie Flex samenkomen.

WASTE maakt lawaai. Véél lawaai. Hun roep weerklinkt in de muziekscene van Antwerpen tot Aarschot, terwijl hun ware aard bestaat uit vlammende noise, grunge en donkere post-punk.

Sinds hun debuut-EP 'No Hero' (2017) heeft Tin Fingers zich een vaste plek verworven in de Belgische muziekscene, met melancholische nummers en intens-romantische liveshows die het publiek telkens meeslepen.

Kiki Rockwell haalt haar inspiratie uit duistere sprookjes, mythologie en de vergeten heldinnen uit de geschiedenis.

Olive Jones brengt persoonlijke verhalen tot leven met een mix van indie, folk en pop, en een stem die blijft hangen.

The Cribs maken muziek die scherp, onrustig en volledig hun eigen is, rauwe indie-rock gedreven door instinct, energie en een je-m’en-fous-houding.

Een triple bill zoals je ze zelden ziet: Prostitute, Crowd of Chairs en It It Anita brengen hun scherpe riffs en eigenzinnige energie samen in Trix.

Keo klinkt als een ontmoeting tussen Jeff Buckley en Radiohead, met 90’s magie en een frisse, moderne twist.

Grandmas house schrijft songs die ruw en melodisch tegelijk zijn: pulserende baslijnen, vuige gitaren, ritmes die je niet loslaten en zang die zowel scherp als kwetsbaar klinkt.