POKEY LAFARGE + WALTER BROES & THE MERCENARIES + JAKE LA BOTZ

De Amerikaanse folk- en bluesmuzikant Pokey LaFarge mag Jack White tot één van zijn grootste fans rekenen. In april van dit jaar bracht hij zijn zevende album ‘Something In The Water’ uit. Hierop laat de multi-instrumentalist opnieuw een bonte mix van verschillende traditionele, Amerikaanse muziekstijlen horen, zoals bluegrass, ragtime, jazz, Western swing en countryblues. En dat alles overgoten met een dik jaren ’20- en ’30-sausje.

Poker LaFarge staat bekend om zijn bijzondere live-optredens, waarbij hij zijn talenten voor muzikaliteit en entertainment overtuigend weet te combineren. Samen met zijn band zorgt hij voor een onvergetelijk avondje entertainment en staat hij garant voor een feest voor de liefhebbers van roots en americana.

“It’s not retro music. It’s American music that never died.” - Pokey LaFarge

De Amerikaanse roots/blues singer-songwriter opent solo en akoestisch deze avond. Jake La Botz is tevens bekend als acteur (o.a. in Rambo en Animal Factory).

Walter Broes verdiende zijn sporen als zanger/gitarist/songschrijver van België’s rootsrocktrots The Seatsniffers. Na een paar jaren van relatieve stilte is hij nu helemaal terug met een nieuwe band: Walter Broes & The Mercenaries.

Met dit nieuwe trio presenteert hij het debuutalbum 'Movin’ Up'. Samen met The Mercenaries en enkele opvallende gasten (Ruben Block, Tom Vanstiphout, Chantal Acda, Roel Jacobs) overschouwt hij in Panavision de rootsscene van de voorbije 70 jaar. Het album gaat breder en dieper dan de down home rock-‘n-roll. Je voelt de drive van The Cramps, de border town vibe van Los Lobos, de blues van Louis Jordan en de twang van Dwight Yoakam, maar altijd met de signatuur van de peetvader van de roots: Walter 'the boss' Broes op gitaar en zang.

Noem Walter Broes de enige Belgische gitarist-songwriter die in de States in de armen werd gesloten als the real thing. Noem hem de man die zijn volk zijn haar leerde kammen. Noem hem David Lynch met een Fender Telecaster. Zolang je hem maar niet retro noemt.