WE ARE OPEN 2020

Niemand doet wat IKRAAAN doet. In haar pubertijd ontdekte ze via artiesten als Tupac haar passie voor muziek. Via haar liefde voor de Nederlandse taal leerde ze die passie omzetten. In amper een jaar ontwikkelde ze haar eigen dromerige zangstijl die je in een handomdraai meeneemt in een unieke wereld. IKRAAAN maakt muziek uit heilige noodzaak. Obstakels, een hobbelige levensweg en de pijn van het fundamenteel anders zijn de moeilijke onderwerpen die ze met haar muziek aansnijdt.

In de zomer van 2019 begon IKRAAAN aan haar eerste album te werken. In diezelfde periode ontstond in haar onderbewustzijn het alter ego ‘de clown’. De clown belichaamt zowel de pijn, vreugde en emoties in een mens, alsook het goede en slechte in ieder van ons. Het is de verteller van haar onderbewustzijn en deelt de verhalen die niet enkel de hare zijn maar ook van de mensen dicht bij haar.

VR 07.02 - 22:50 - Zaal

De elektronische indiepop van Compact Disk Dummies wordt voor u in elkaar geknutseld door de twee broers Lennert en Janus Coorevits uit Desselgem. De trieste songteksten die ondersteund worden door dansbare beats zorgen voor een bijzonder contrast die op zijn minst origineel genoemd kunnen worden. Dit type humor past daarom ook perfect bij het televisieprogramma De Ideale Wereld waar het duo sinds september 2018 de vaste huisband is. Afgelopen oktober kwam het duo met nieuw eigen werk na drie jaar van ‘stilte’. De EP Satellites bevat onder andere de single Cry For Me die eerder dit jaar door Studio Brussel al geprezen werd als Catch Of The Day.

ZA 08.02 - 00:20 - Zaal

Met Gruppo Di Pawlowksi laat muzikale duizendpoot Mauro Pawlowski zich van zijn muzikaal ruigste en hoekigste kant zien. Omringd met goed en ervaren volk als Sjoerd Bruil, Ben Younes Zahnoun, Pascal Deweze, Elko Blijweert en Jeroen Stevens laat Mauro zich inspireren door de geniale gekte van o.a. Captain Beefheart, Frank Zappa, Melvins en The Jesus Lizard. De liveshows worden bestempeld als “krankzinnig” en “chaotisch”, maar Pawlowski beschrijft het liever zelf als “een asociaal feestorkest”. De flinke bak herrie is een gouden combinatie van experimentele noiserock en duistere psychedelica. Er valt nog veel meer over te schrijven maar niks kan het beter vatten dan het zelf te komen meemaken.

VR 07.02 - 21:20 - Zaal

De Franstalige hiphop van Le 77 is opkomen bloeien uit een vriendschap van vier huisgenoten uit Laken. Het debuutalbum C’est le 77 verscheen in 2017 en binnen anderhalf jaar konden we al van de opvolger Bawlers genieten die door De Morgen omschreven werd als “grappig, zorgeloos, funky, schalks én levenslustig". De derde plaat Ultim werd vlak voor de zomer van 2019 uitgebracht die samen met de twee andere albums één groot verhaal vormen. Op de albums klinken de vier explosief, op het podium zijn ze dat al helemaal. 

Het sextet rond gitarist/componist Jo De Geest, put invloeden uit zowel jazz, rock als hedendaags klassiek.

Minimalisme, elektronica en een filmisch karakter typeren hun instrumentale muziek.

John Ghost is ingenieus én toegankelijk, vaak omschreven als een symbiose tussen de klanken van Steve Reich, Nils Frahm en Jaga Jazzist.

Op 27 september 2019 verscheen hun tweede album, ‘Airships Are Organisms’, via Sdban Ultra. Hierin werd de band begeleid door Jørgen Træen, producer van o.a. de Noorse elektro-jazz groep Jaga Jazzist, Kaizers Orchestra, Hubro en Sondre Lerche.

Het Antwerpse Newmoon serveert dromerige shoegaze. Eigenlijk swingt de vijfkoppige band met hun melodische soundscapes en scherpe lyrics tussen shoegaze, post punk en alt rock. Twee voorgaande EPs “Space” en “Nothing Hurts Forever” leverde de band een trouwe fanbase op. Hun derde nieuwe plaat “Temporary Light” rekent wederom op een warm welkom. Verwacht je aan een etherische wereld met knarsende ondertonen. Een plaat om bij weg te zweven. En uiteraard eentje om live mee te maken.

Een peuk is iets wat je achteloos wegsmijt of kapot stampt, nadat je er genot van hebt gehad. Korte halen, lange trekken, tot diep in je longen en in je brein. En dan de grond op ermee, op naar de volgende rush. Laat net dat ook de muziek van Peuk omschrijven. Dit Limburgse trio legt graag een laag teer op je ziel en is bij beluistering even verslavend als nicotine. Denk Hole, denk Pixies, denk Sonic Youth, denk The Breeders. Denk Peuk.

Omgeven door elektronische synths, zwerft het Waalse Glauque rond tussen haat en liefde, stilte en lawaai, vragen en onzekerheden. Met hun spannende mix tussen hiphop en donkere elektronica maakten ze in 2020 al een behoorlijke indruk op ons tijdens We Are Open en nu komen ze terug. Met nieuw materaal! Want na de EP Glauque, een maxi van 6 nummers die hun eerste singles samenbrachten, is 'People pass, timerests' hun eerste volwaardige album. Het is een geladen en intens werkstuk dat live gegarandeerd voor stevige muilpeer zal zorgen.

"Bijna vier jaar na het eerste teken van leven heeft Glauque zich definitief gevestigd als een groep om rekening mee te houden." - Enola

Martha Da’ro is trotse Brusselaar met roots in Angola. Haar gezicht ken je ongetwijfeld van films zoals Black en series zoals Roomies. Haar stem misschien wel van Soul’Art, het meertalig hiphop collectief waarvan Da’ro deel uitmaakt. Solo brengt ze muziek uit onder haar eigen naam. Een eerste single “Summer Blues” rolde over in debuut EP “Cheap Wine & Paris”. Ze omschrijft haar muziek als ‘diaspop’. Ze ontroert je op het podium van We Are Open als geen ander.

Hoe combineer je elektronische en akoestische instrumenten met elkaar? Met deze vraag hield Mirek Coutigny zich de afgelopen jaren bezig. Het telkens weer op zoek gaan naar nieuwe manieren om die instrumenten met elkaar te vermengen, werd uiteindelijk vastgelegd op zijn debuut EP ‘Revisions #1’. Zijn zoektocht klinkt minimalistisch, soms verhalend, met een puls die nooit meer stilvalt. Het energieke pianospel, de nostalgische elektronica en subtiele strijkers creëren samen een filmische soundscape. Het ene moment doet het je denken aan Jóhann Jóhannsson of Ólafur Arnalds, dan weer aan Boards of Canada. 

Hij debuteerde met een solo liveshow op Boomtown 2018. Sinds 2019 vergezellen Jolien Deley (cello) en Jonathan Bonny (percussie) hem bij zijn liveshows. In deze driekoppige bezetting wonnen ze op Verse Vis 2019 in Leffinge zowel de juryprijs als de publieksprijs. In januari 2020 volgt een nieuwe EP.

Het Gentse trio PAARD. bestaat uit vibrafonist Wim TJ Segers (Compro Oro, FES), bassist Owen Perry Weston (Coely) en drummer Sigfried Burroughs (Kapitan Korsakov). Hun wonderlijke muzikale mengelmoes strekt zich uit op de grens van jazz, hip hop, groovy funk en electro. Door het traditionele geluid van de vibrafoon te vervormen creëren ze een eigenzinnige en excentrieke vibe. De band maakte begin 2019 zijn intrede in de Belgische jazzscene en speelde een verpulverende show in onze Kelder op We Are Open. 

Geboren in Bolivia, gevestigd in Brussel, en nu diep verweven met de levendige ritmes en melodieën van Latijns-Amerika. Met een onverzadigbare passie voor percussie en filmmuziek die moeiteloos navigeert tussen rust en intensiteit, is Susobrino een muziekkunstenaar die op harmonieuze wijze een veelheid aan instrumenten samenvoegt om zijn wereld te creëren, zowel akoestisch als elektronisch.

De Doornikse jongens van Glass Museum zijn al goed op weg in hun muziekcarrière. Met slechts één EP en een handje vol singles speelden ze al op festivals als Dour, Eurosonic en Iceland Airwaves. Drummer Martin Grégoire en pianist Antoine Flipo beschouwen moderne jazzartiesten als Gogo Penguin, BadBadNotGood en Mouse On The Keys als hun grootste invloeden. Het is hen gelukt om op een eigen manier te experimenteren met invloeden uit de jazz en popmuziek. De intieme melodieën die daaruit vloeien zijn fragiel en energiek, dynamisch en lyrisch.

In een stilstaande wereld ontstond “Reflet” uit een verlangen naar vrijheid, een wens om te innoveren en anders te gaan reizen, als een artistieke climax op het kruispunt van tijd en genres. Een album dat de mens centraal stelt in zijn composities.

SKEMER is een gloednieuwe samenwerking tussen zangeres Kim Peers, tevens fotomodel voor Vogue en Prada, en gitarist Mathieu Vandekerckhove van Amenra en zijn persoonlijke project Syndrome. Twee zeer verschillende werelden botsen en leiden tot minimalistische dark waveconstructies die zowel bruut als erotisch zijn. Die dualiteit is ook terug te vinden in de naam van de band. Met het woord skemer bedoelen de Engelsen ook wel ‘intriguer’; intrige, terwijl skemer eveneens een West-Vlaams woord is voor schemering. Alles van Skemer heeft een dubbele laag. Het galmende, duistere stemgeluid van haar en de woeste beats en gitaarwerk van hem klinkt samen niets minder dan verbluffend.

ZA 08.02 - 22:50 - Zaal

Wanneer Wallace Vanborn vijf jaar geleden de plaat ‘The Orb We Absorb’ uitbrengt, valt het stil. Zanger Ian Clement maakt een lastige periode mee door en legt zijn werk neer. Ook de andere bandleden gaan tijdelijk hun eigen weg, maar zijn tegenwoordig weer terug bij elkaar. Voor een frisse start zijn ze gewisseld van management en platenlabel en nu ligt er al tevens een nieuw album in de schappen. Voor A Scalp For The Tribe heeft het drietal zelf de productie in handen genomen. Het album blaast nieuw leven in Wallace Vanborn, terwijl het verder voortborduurt op hun eigenzinnige stonerrock van vroeger.

"De songs van Wallace Vanborn komen nog altijd als sloopkogels je bovenkamer binnen, maar de kracht zit in de finesse waarmee ze geslepen zijn" - De Standaard ****

Willy Organ, wie kent hem niet? Uit het niets kwam The Tubs frontman Simon Platteau in 2019 op de proppen met een soort van disco-schlager die tegelijkertijd plezant en absurd is. Nummers als 'Niets Meer Aan Te Doen', 'Faalangst' en 'Zoeken Naar Mezelf' werden culthits op menig zomerfestival, scoutskamp en te verhopen Tien Om Te Zien-revival. Voor alle mensen die polonaises net zo hard verafschuwen als adoreren is daar Willy Organ, weldra met gloednieuw album onder de arm.

Micha Volders en Dijf Sanders bouwden jarenlang aan elektronische samenraapsels en maakten onnodig gebruik van gemarteld speelgoed. Vandaag halen ze hun geliefde gameboys uit het puin en brengen ze als duo een schurende, dreunende liveset doordrenkt van vierkante marginaliteit.

Onder de naam Oaktree maakte Adriaan de Roover al indruk met diepgaande en sfeervolle elektronische muziek, nu gaat de Antwerpse muzikant gewoon onder eigen naam verder. In verschillende live set ups speelde hij o.a. al op Pukkelpop, Gent Jazz en in AB en Paradiso. 

Zijn eerste langspeler Leaves kwam uit in 2019 en maakte indruk. Ruwe soundscapes gaan wonderwel over in golvende breakbeats. Tegendraadse ritmes verdwijnen in horizontal noise. Een muzikale tocht naar de duisternis, maar subtiel begeleid door de muzikant. "Asolutely gorgeous piece of music", hoorden we op BBC 6.  "Leaves klinkt overweldigend, intens, groots, gedetailleerd en vooral heel erg goed. Adriaan de Roover gaat net dat tikkeltje verder en dieper dan hij deed met Oaktree, en dat loont in een immens goede plaat", lazen we dan weer bij Dansende Beren.

Nadat het licht van The Hickey Underworld langzaam was uitgedoofd schiep diens frontman Younes Faltakh nieuw leven in de vorm van Arabnormal. 

Dit najaar is de band terug met een nieuw album Offworld Peace, een waanzinnige plaat van woestijnrave, psychedelische rock in combinatie met invloeden uit het Midden-Oosten. Geschreven en opgenomen door Younes Faltakh (The Hickey Underworld) en Niek Meul (Das Pop) in een ultra deprimerende Zweedse hut in het bos en onder dwang van naderend onheil. Niettemin, aanschouw dat vrolijke geluid! Op het podium bijgestaan door The Hickey Underworld-lid Jonas Govaerts, Mich Beniest (ex-Deadsets) en Millionaire-leden Damien Vanderhasselt & Sjoerd Bruil.

Als songwriter, componist en producer is David Numwami werkelijk een muzikale duizendpoot. En ook al doet zijn naam in Vlaanderen nog niet per se een belletje rinkelen, toch toerde de Brusselaar David Nzeyimana reeds met Charlotte Gainsbourg, dook hij in de studio met Sébastien Tellier en Nicolas Godin van Air en won hij aan de andere kant van de taalgrens al een D6bels Music Award (de Waalse MIA). 

Singles ‘BEATS!​’ en ‘Le fisc de l’amour​’, gebundeld met ander moois op debuutalbum ‘Numwami world​’, onthullen een heerlijke portie DIY feel good-vibes.

Je allereerste show ooit op een festival als Down The Rabbit Hole spelen is al een prestatie op zich. Om dan ook nog eens een verdomd goed optreden neer te zetten, is hét bewijs van puur talent. Bewapend met een drumcomputer, synths, een basgitarist en geestige songteksten trekt Fulco sindsdien door België en Nederland. Het gelijknamige album dat in oktober 2019 uit de hemel kwam vallen, bevat ongetwijfeld meer dan 1/7 miljardste hersenspinsels. Aan inspiratie blijkt zeer zeker geen tekort.

Op 18 september komt zijn nieuwe ep Faam uit. 

Voorheen was ie trouwens stadscomponist van Gent en is nog steeds onderdeel van het jazztrio De Beren Gieren en het krautrockcollectief Stadt. Ook is hij de helft van het eigenzinnige jazzduo BeraadGeslagen. Hoe dan ook, Fulco weet met zijn solo-project een compleet verrassende weg in te slaan. Misschien wel even vernieuwend voor de Nederlandstalige pop als Doe Maar, Eefje de Visser en Spinvis ook zijn geweest.

Met haar fluwelen vocalen, exotische beats, en indrukwekkende live-performances, wordt Sylvie Kreusch geprezen door magazines en kranten als American Vogue, The New York Times en Dazed & Confused, dat haar “een meesteres van dramatische, atmosferische pop” noemen. 

Sylvie Kreusch is uitgegroeid tot een van de meest indrukwekkende en opwindende artiesten in Europa. Haar expressieve optredens, baanbrekende muziek en visuele kunst maken in hoog tempo indruk binnen de muziek, film en mode.

.Kreusch maakt voor het eerst furore in België met art-rockers Soldier's Heart en daarna Warhaus, het soloproject van Balthazar's Maarten Devoldere. Na haar debuut-EP BADA BING! BADA BOOM! en EP Wild Love, is daar nu haar debuut, het meeslepende Montbray.

Een ding is meteen duidelijk: Kreusch is niet verlegen om het emotionele vuurwerk de lucht in te schieten. Ze graaft alle verboden passages van het liefdesverdriet op met speels voyeurisme. Montbray is een plaat die voluit ademt en ventileert. Mysterie, dubio en suggestie voeren de boventoon. Eind november live te horen in Trix!

VR 07.02 - 23:50 - Café

Julian Hival, het alias van Frederik P., probeert in zijn muziek de bijzondere wereld te raken waar droom en realiteit door elkaar lopen. Een experimentele verkenningstocht naar eenzelfde soort wereld waarin films zich ook kunnen bevinden. Afgelopen oktober kwam de debuut EP Real Fiction uit. De plaat bevat vier tracks die niet toevallig elk hun eigen visual hebben. Julian Hival laat zich inspireren door elektronische subgenres wat resulteert in een mix van Berlin underground techno en alien achtige downtempo composities. Zijn muziek is zowel toegankelijk als experimenteel, melancholisch als energiek, duister als dromerig. Live vormt Julian Hival een driekoppige band die het domein van avant-pop en melodische techno durft te betreden.

Bolt Ruin kon moeilijk mensen vinden die even gedreven waren als hij voor het schrijven van nummers en spelen van shows. Hij besloot vervolgens om zelf maar gitaar over elektronische beats heen te spelen. Daaruit is Bolt Ruin ontstaan, een project waar de Gentse Limburger Brecht Linden tegelijkertijd zijn liefde voor falend materiaal in kwijt kan. Een ratelende speelgoedgitaar, kapotte printplaat en gitaarriffs die opgenomen zijn met een cassetterecorder van €2 van de rommelmarkt zijn daar enkele voorbeelden van. Hoe je zulke muziek moet verwoorden, is een opgave maar Linden zelf noemt het "atmosferische korrelige texturen gedrenkt in een dreigende sfeer, voortgestuwd door smerige bassen en gebroken beats." Dat komt aardig dichtbij, maar oordeelt u zelf.

Mattias De Craene is de Gentse saxofonist die u ook wel kan kennen van Nordmann of MDC III. Nu speelt De Craene solo, zodat hij helemaal zijn eigen gang kan gaan. De Craene is geen echte jazzmuzikant, omdat hij zich niet vasthoudt aan harde structuren en strikte schema's. Hij krijgt de kriebels van dingen die moeten, en doet liever zijn eigen ding. Dat is precies te horen in zijn muziek: onverwachts, eigen en avontuurlijk.

Het Gentse Crowd of Chairs is alles behalve mainstream of conformistisch. Het is een band waar je geen label op kunt plakken en waarbij je van te voren niet weet wat je te zien of te horen gaat krijgen. De structuur van films zijn een voorbeeld om de nummers vorm te geven en spannend te houden, in tegenstelling tot de voor hun 'saaie' traditionele popliedjes. 

De intense muzikale explosies klinken inderdaad als een rete-spannende actiefilm. Ook live barsten ze van energie en gezonde agressie. Kijk er maar niet van op als er hier en daar een gitaar tegen de vloer knalt. Hun vierde volledige album ‘Breather’ kwam afgelopen voorjaar uit. 

Borokov Borokov maakt muziek om op te dansen. Hoe dat concreet klinkt? Naar de bands eigen verluidt als volgt: hoekige syntpop, arbeidsongeschikte hi-NRG, krauttrock met dubbele ‘t’, bovenfreudiaanse elektrapunk, acid house met verjaardagsthema, no no wave, een polyfone paniekaanval, of meertalige klaagzang. De heren van Borokov Borokov houden niet van restricties, dat begrijp je al snel. Wat ze dan weer wel geweldig vinden, is een ruimte opzwepen totdat iedereen springt en zweet van plezier.

VR 07.02 - 22:10 - Kelder

Na een wervelwind aan genre-exploitaties landde Corrupted in 2018 op een sound die het best omschreven kan worden als een postmodernistisch schilderij. Het canvas is elektronica en de kleuren komen uit de hiphop, soul en experimentele invloeden. Als grafisch vormgever vertaalt hij zijn muziek vervolgens naar een visuele live-performance die alle zintuigen prikkelt. Singles als ‘Berg der Miserie’ met Luie Louis & Mitxelena zijn het bewijs van zijn veelzijdigheid als producer. 

Tijdens zijn residentie in Trix heeft ie gewerkt aan een nieuwe liveshow die het audiovisueel gegeven nog verder duwt dan hiervoor. Voorstelling op We Are Open!

MONOMONO/IIIOIIOIIIOIO creëert meeslepende geluidswerelden waarin elektro-akoestische texturen, klassieke elementen en techno samenkomen. Het duo – violiste en geluidsontwerpster Hester-1, en muzikante, componiste en beeldend kunstenares Anne van de Star – combineert rauwe, synthetische geluidskunst met hypnotische ritmes, poëtische fragmenten en donkere, pulserende geluidsmuren.

Robbing Millions is de naam van de Belgische muzikant Lucien Fraipont. In de heilige erfenis van avant-pop artiesten gaande van R. Stevie Moore tot Scritti Politti, is Fraipont een echte original die van melodieën magie maakt. Fraiponts pad naar Robbing Millions is even kronkelig als de structurele vormen van zijn muziek zelf. Hij was actief in de Belgische jazz-scene en speelde sindsdien in verschillende bands in het land - maar na het knutselen met home-recording software, vond hij onverwacht geluk in de eenzaamheid. 

Met een derde langspeler, de opvolger van "holiday inside", keert Robbing Millions terug naar Trix!

VR 07.02 - 22:20 - Bar

Roedel is een zeskoppig rapcollectief uit Antwerpen dat laat zien dat het geheel groter is dan de som der delen. Zo besloten Luie Louis, Mitxelena, Rikky Rozay, Brakka Briesje, tusais en Stef hun krachten te bundelen en zelf in te staan voor elk aspect. De debuutplaat Hondsdolheid is hier het eerste resultaat van en bewijst dat hiphop uit Antwerpen levendiger is dan ooit. Het vervolg hierop zal niet lang meer op zich laten wachten. Dat het potten zal breken, staat nu al vast.

“Op Hondsdolheid zijn de beats chill en schaduwrijk, met wortels die tot diep in de nineties lopen. De samples raken met de vingertoppen de jazz aan. De raps zijn ruw en opzwepend, zoals bij STIKSTOF.” - De Morgen

Ratmosphere begon als broederlijk duo en groeide ondertussen uit tot vierkoppige band. Hun muziek klinkt glimmend en bijzonder jaren 80. Denk aan alternatieve pop met een vleugje indie rock. 2024 betekende nieuwe muziek uit de Ratmosphere. Op hun nieuwe plaat “Devils Island” brengen ze hun kenmerkende sound naar een nieuw niveau.

ZA 08.02 - 22:40 - Kelder K-D

Mathlovsky is een all-round performer, producer, visual artist en schrijver. Hij moet niks hebben van zogenoemde genrebeperkingen en slaat een weg in waar hij zijn creativiteit en zelfexpressie in kwijt kan. Hij speelde sets in clubshows en op festivals, maar ook op a-typische plekken zoals kunsttentoonstellingen en raves in warenhuizen. Sinds 2019 werkt hij op livesets vaak samen met drummer Gregory Simons, om zo een nieuwe laag van akoestische drums met invloeden van punk en funk toe te voegen aan zijn live performance. 

Mathlovsky staat voor een niet te stoppen energie en een stijl dat zich laat inspireren door allerlei muzieksoorten waaronder techno, hiphop en metal.

HOFFMAN is het muzikale alter ego van Maurice Luijten (21). Als nieuw lid van Toverberg Collective staat hij aan het begin van zijn zoektocht binnen de eindeloze mogelijkheden van de elektronische muziek.

Door zijn achtergrond als filmstudent combineert hij niet enkel zijn interesse in filmmuziek met zijn liefde voor het nachtleven, maar maakt hij ook zelf visuals om zijn live-shows tot een meeslepende ervaring te maken.

Na het winnen van de nationale wedstrijd Sound Track, het afronden van zijn eerste ep en het spelen op festivals als We Are Open en Rock Herk, begon hij aan een soundtrack voor een theaterstuk. Uiteindelijk maakte hij meer muziek dan verwacht, die nu zal worden uitgebracht als een fictieve OST genaamd 'Salt for Magdalene', op het nieuwe Antwerpse cd-label ‘Azur'. De limited-edition uitgave hiervan zal op de release-show ook verkrijgbaar zijn. 

ZA 08.02 - 21:40 - Club

Limburgse noiseband The Guru Guru nam het debuutalbum 'PCHEW' uit 2017 op in GAM-studio's en is geproduceerd door Wouter Vlaeminck. Het is "een tien nummers lange modderstroom van pure psychose, neurotische uitspattingen en emotionele diarree," aldus Zware Metalen. Ze graven op hun tweede album ‘Point Fingers’ nog dieper in de chaos en non-stop gekte van hun muziek  De release staat gepland voor 31 januari en gaat gepaard met een Europese tour.

"Live een spannende, bijna gevaarlijke noiserockband" - HUMO 

ZA 08.02 - 20:10 - Club

De Gentse noise-legendes van Youff begonnen in 2015 als duo maar zijn sinds kort uitgegroeid naar een viertal en hebben maar liefst vijf (!) albums op de teller. Ze speelden op verschillende plekken in de underground scene, tot grotere podia als De Kreun en Ancienne Belgique. Geen podium te klein, maar ook zeker geen podium te groot. 

Als je naar de muziek luistert, lijkt het haast onmogelijk om te omschrijven, maar zelf lukt het hen al aardig: “Youff klinkt als een razende drummer met een agressieve bassist als motor voor een toespraak van een woedende dictator die predikt voor een parochiezaal vol doven.” En inderdaad, herfststormen zijn er niks bij.

“Het is inderdaad zo dat de basgitaar pulserend is en de drums een agressieve oerkracht uitstralen alsof een drone je linkeroor invliegt, ergens ten hoogte van de middenhersenen implodeert en er door je rechterneusgat weer uitkomt. Niet iedereen vindt dit leuk, maar wij zijn hélemaal mee.” - Luminous Dash

ZA 08.02 - 19:50 - Kelder

“Zee Skirts is een muzikant. Maar ook een band. We zijn geen schrijvers. Ik ben ook geen schrijver. Dus er is geen biografie. We zouden ook veel moeten liegen, of in elk geval een beetje, om onze biografie indrukwekkend te doen lijken. Niet dat onze levens saai zijn, we doen veel! Maar geen biografie dus. Ik hoop dat je het niet erg vindt.” 

Zee Skirts maakt alternatieve pop dat niet vies is om te experimenteren met ritmes, klanken en geluiden. De band is spiksplinternieuw maar bracht direct bij de geboorte op de sociale media een tien nummers-tellend album uit welke allemaal geschreven, opgenomen, gemixt en geproduceerd werden door de band zelf. Maar wie of wat ze zijn blijft nog een mysterie.

‘Life is A Vieze Cirkel’ is de slogan van Vieze Meisje, het alter ego van de Amsterdams/Brusselse Maya Mertens. De Vieze Cirkel is een club waar je automatisch lid van wordt als je een optreden van Vieze Meisje bijwoont. Het is een poging om verbondenheid te creëren in een wereld die eindeloos rondjes draait. Samen met haar producerende broer-van-een-ander-moeder, Azertyklavierwerke, host ze de Vieze Cirkel: een mix van concert, afterparty en cultus.

VR 07.02 - 01:50 - Café

Julian Hival en Lucas Vael maken deel uit van Liminal State, een nieuw Belgisch collectief/label dat focust op elektronische muziek die moeilijk in een hokje te plaatsen valt. Op WAO kleuren ze buiten de lijntjes met een atypische DJ set.

ZA 08.02 - 00:40 - Café

Het Gentse collectief Huna Sounds mixt de beste geluiden uit de wereldwijde underground tot een extreem dansbaar, kleurrijk en sexy geheel.De typische Huna Sounds feel dankt zijn uniekheid aan de blend van alle mogelijke muzikale etniciteiten en het spelen met een uitgebreide scala aan genres. Denk aan Arab-techno, Maghreb bass, Afrofuturism en Eastern hiphop. 

ZA 08.02 - 23:10 - Club

In 2015 lanceerde het Gentse latin jazz collectief Compro Oro de bijzonder aanstekelijke debuutplaat Transatlantic. Met de ep ‘Bombarda’ (2017) leverde de band een vierledig meesterwerkje af waarin zij nog dieper graven in muzikale tradities uit diverse windstreken, deze vervolgens injecteert met een goeie scheut op de heupen werkende grooves en ze hult in een psychedelisch jasje.

Op het nieuwe album 'Suburban Exotica', dat in oktober 2019 op Sdban Ultra verscheen, gaat de band nog een stap verder en voegt Compro Oro geluiden van het Midden-Oosten toe aan de mix. Het album is geproduceerd door toetsenist Dijf Sanders. Speciale gast Joachim Cooder - zoon van levende legende Ry Cooder - serveert percussie en zijn met effecten beladen elektrische mbira.

Studio Brussel
"Psychedelica met een jazztoets of jazz met een psychedelische toets. Die van Compro Oro kunnen er wat van."

VR 07.02 - 00:00 - Bar

Raveyards maakt snoeiharde, alternatieve, industriële electro dat ontstaan is uit de Gentse underground scene. Ze worden gekenmerkt door hun straffe live-reputatie, zoeken altijd de grenzen op en mixen hun muziek en visuals op hun eigen manier. 2019 was het jaar waarin het drietal een compleet nieuwe Raveyards-experience op poten zette, met nieuwe muziek en een nieuwe live set. Raveyard schopte zichzelf met zijn muzikale geweld onder meer naar Rusland, maar weet in eigen land ook een podium of wat volledig op stelten te zetten. 

Vijftien jaar geleden is het inmiddels, toen STAKE - toen nog Steak Number Eight - pokkeherrie begon te maken ergens in de diepste krochten van het diepe West-Vlaamse Wevelgem. De vier knaapjes schopten het in de jaren nadien tot het uitverkopen van grote concertzalen en spelen op de grootste Europese metalfestivals tot mee op tour gaan met bands als Mastodon, Alice Cooper en Deftones, en binnenkort met High on Fire en Cave In. 

In 2018 kondigden ze hun afscheid aan. Afscheid van hun naam, weliswaar. Steak Number Eight werd STAKE.

Op 30 september komen ze met nieuwe plaat 'Love, Death And Decay'. Meteen ook de drie thema's waar de plaat van rond is opgebouwd. De Gentse postmetal-en noiseband gooit alle conventies overboord. Het is een hechte collaboratie geworden waarbij alle groepsleden bijdroegen aan de teksten en de band ook voor het eerst zelf in de studio aan de knoppen zat. Tom Lodewijckx (Clouseau) zorgde voor een gelaagde en bruisende afmixing. Het resultaat blijft nazinderen en ontdek je dit najaar in Trix.