Borokov Borokov maakt muziek om op te dansen. Hoe dat concreet klinkt? Naar de bands eigen verluidt als volgt: hoekige syntpop, arbeidsongeschikte hi-NRG, krauttrock met dubbele ‘t’, bovenfreudiaanse elektrapunk, acid house met verjaardagsthema, no no wave, een polyfone paniekaanval, of meertalige klaagzang. De heren van Borokov Borokov houden niet van restricties, dat begrijp je al snel. Wat ze dan weer wel geweldig vinden, is een ruimte opzwepen totdat iedereen springt en zweet van plezier.

Met haar debuut-EP "17" introduceert Aghogho een eigenzinnig en warm geluid waarin soul en afropop naadloos samensmelten. Met haar stem en basgitaar vormt ze het kloppende ritme van haar muziek. Een diepe groove, gedragen door een warme stem en een sterke, persoonlijke presence. Haar Nigeriaanse naam, ‘kindje van God’, weerspiegelt de persoonlijke en culturele gelaagdheid in haar werk. Als half-Nigeriaanse brengt Aghogho haar roots tot leven door afrobeats, rijke harmonieën en subtiele trompetklanken te verwerken tot een soulvolle, dansbare stijl die tegelijk intiem en krachtig aanvoelt. 

Vergelijkingen met Nilüfer Yanya, Lianne La Havas en Zap Mama zijn dan ook niet toevallig: net als zij beweegt Aghogho zich moeiteloos tussen genres, emotie en ritme, met een sterke focus op groove en expressie.